Haribo · Od 1973
Dragibus
Haribo Dragibus · Torebka strunowa 220 g
Lśniące klejnociki z Uzès, które stały się ulubionym cukierkiem Francuzów.
8,10 AUD
3,68 AUD za 100 g · Cena zawiera GST
- Dostawa w całej Australii, z numerem śledzenia.
- Oryginalne, importowane — nigdy zamienniki.
W smaku
- — Chrupiąca, lśniąca cukrowa skorupka
- — Miękki, ciągnący się owocowy środek
- — Owocowa słodycz z lekką kwaskowością
- — Przyjemny trzask, a potem powolne żucie
Najlepiej smakuje z
- — Miseczka na stole na apéro z dziećmi
- — Letnia podróż samochodem
- — Wymieszane z Fraises Tagada — francuska mieszanka jak ze sklepiku
Składniki
Składniki: Cukier, syrop glukozowy, skrobia, kwasy: kwas cytrynowy, kwas jabłkowy; regulatory kwasowości: cytrynian monosodowy, jabłczan wodorosodowy; aromat; koncentrat ze spiruliny; barwniki: kurkumina, węgiel roślinny, antocyjany; środek glazurujący: wosk carnauba. Może zawierać śladowe ilości pszenicy.
Może zawierać: pszenicę, gluten
Miejsce produkcji: Uzès, Occitanie (Gard), Francja
Historia
Dragibus, 1973
Dragibus nie jest, ściśle rzecz biorąc, wynalazkiem Haribo. Powstał w 1973 roku w Uzès, miasteczku z kamienia w kolorze miodu w departamencie Gard, w starej francuskiej wytwórni lukrecji i mięty Ricqlès-Zan. Kiedy w 1987 roku Haribo France połączyło się z Ricqlès-Zan, małe cukierki w cukrowej skorupce przyszły w pakiecie i od tamtej pory wciąż powstają w Uzès.
Nazwa mówi wszystko: to dragée, cukierek z twardą cukrową skorupką narastającą w obrotowym kotle wokół miękkiego, ciągnącego się środka na bazie skrobi, wykończony glazurą z wosku carnauba, która nadaje każdemu lakierowany połysk. Wystarczy ugryźć, a skorupka pęka z trzaskiem, zanim środek zrobi się miękki i owocowy. Jak twierdzi Haribo, jeden kolor nie zawsze oznacza jeden smak — i od pokoleń każe to dzieciom zgadywać.
Prawie nigdzie indziej na świecie nie je się Dragibusów; poza Francją spotkasz je głównie w Belgii. We Francji to jednak gigant: rocznie zjada się ich około 10 000 ton, a Dragibus regularnie bywa nazywany najlepiej sprzedającym się cukierkiem w kraju.
Paleta barw rosła z kolejnymi urodzinami. Na 40-lecie w 2013 roku do torebki dołączył niebieski Dragibus i już w niej został; na 50-lecie w 2023 roku na jakiś czas pojawił się pomarańczowy. Współczesna receptura nie zawiera żelatyny, a Haribo oznacza ją jako odpowiednią dla wegetarian. Kolory pochodzą ze spiruliny, kurkuminy, antocyjanów i węgla roślinnego, dlatego o czarne cukierki wciąż toczą się spory na podwórku.
Wspomnienie
Układasz je kolorami na kuchennym stole, a potem upierasz się, że czarne smakują inaczej. Nikt się nie zgadza, a torebka pustoszeje, zanim kłótnia się skończy.
Producent
Haribo France
Niemieckie nazwisko, prowansalski akcent — i francuska firma, która wymyśliła Tagadę.
Zobacz: Haribo FranceHenri Lafont zakłada w Uzès wytwórnię lukrecji Zan.
Hans Riegel rejestruje Haribo w Bonn w Niemczech.
Haribo obejmuje udziały w zakładach Lorette w Marsylii, przemianowanych na Haribo-France.
Francuska spółka tworzy Fraise Tagada.
We Francji pojawiają się Chamallows.
Ricqlès-Zan tworzy w Uzès Dragibus.






